پری روز خیلی روز بدی بود،(دوست ندارم راجبش بگم)
یه طوری شدم شبیه ی وسیله یا ی بادکنک ک بین زمین و اسمون رهاس!
دارم سعی میکنم نشون بدم که خیلی حالم خوبه
ولی اینگار اصلا موفق نیستم
چند روزی هست ک سخت سردردم افکار گریه اور ذهنم رو پر کرده
مثل این میمونه ک یه خونه رو خیلی کامل و از روی اصول بسازی و موقع تموم شدن اسباب کشی بفهمی برای کل ساختمون جای دودکش نذاشتی
همین قدر خسته همین قدر نا امید
[دستهایش میلرزد و زیر گریه میزند]
پست یه خانم وبلاگ نویس رو امروز صبح دیدم و یاد این افکارم افتادم ؛
من دوست دارم اگر کتاب نوشتم توی اسمش یا حالا اگه شده مقدمه اش حرفی از پرتقال بزنم
بوی پرتقال
بوی بِه
بوی توت فرنگی
جلدش رو هم عطری میکردم صفحاتش هم همین طور شبیه این خوش بو کننده های عطری هوا که توی ماشین میذاریم
بعد کتاب رو توی بسته های مخصوص باید نگه داری میکردن تا عطرش نپره و موقع خوندن قشنگ حس منتقل شه به خواننده
یا اینکه کتابی مینوشتم بعد روش یه سری بٌرد و آی سی نصب میکردم خیلی ریز و جمع و جور که برای فرد مطالعه کننده موزیک هایی رو پخش کنه که مربوط میشن به نوشته های کتاب
یا حتی موزیک های بی کلام
پیانو لب دریا و گیتار فرانسوی
اینقدر ایده های خوبی میدم چرا کسی نمیاد باهام همکاری کنه خب؟!
چرا کسی نمیاد باهم فرار کنیم از ایران بریم فرانسه؟!
ها؟!^^